Jan T

 

Zie zo amigos eerst maar even twee foto,tjes van het voort schijden van de bouw van Jan zijn botter. Al beweerd  die eige wijze meester dat het een schokker is.Voor Jan is tie zelf geschokt met zijn geémmer over Jan zijn botter. Maar dat terzeije zo as jullie kenne zien heb Jan het roer met zo,n klein klote hamertje der toch maar mooi op vast gespijkerd. Die kleine krenge kon Jan niet met zijn lompe vingers vast houwe. Maar de meester had voor de kerst in een dun koper plaatje,een geultje  voor Jan geslage. Met een doorlopend strippie der an om het vast te houwe, en zo as jullie bove kenne zien is het Jan toen wel gelukt. Het is wel priegelwerk hoor amigos zeker wete.

 

En hier zien jullie het stuurboord zwaard en de visbun met de warbak, om de gevange vis in uit te zoeke. En effe daar bove zien jullie een klein stukkie van het zeiltje door Ciquita gemaakt, ook van dat priegelwerk hange.

 

 

Zo amigos en nou stukkie van de belevenisse van Jan in de afgelope  2 maande. Jan is vanmorrege eerst effe met zijn goggum naar Denia gereje, om daar een ouwe kennis te gaan bezoeke. En op de terug weg is jan dan effe hier op zijn ouwe stop plekkie gestopt, om een foto,tje van dit mooie panorama te make. Het lijk wel errug mooi zo maar toen Jan met de meester hier in 1960  kwam wone was het uitzicht stukke mooier. Al die grote leleke gebouwe en de kleine op elkaar staande huisies, wasse toen nog in geen velde of wege te bekenne. Der wasse alleen olijfboom gaarde en geite Cortijo,s  [boerderije]. Maar nou verpeste al die leleke gebouwe, en op elkaar lijkende huisies het uitzicht wel heel erg amigos.

 

En hier bove zien jullie Junita Tavaz maar dan as beeld, door onze beeldhouwer kunstenaar señor Miquel Benitez gemaakt. Junita zit hier naar de horizon starend , op de naar haar genoemde vissersboot, waar haar man schipper op is te wachte. Zie de foto hier beneje amigos. De meester en ik benne verleje jaar een reisje met de Junita Tavas mee geweest. Het is een ouwe houte boot al zestig jare oud, en alles piept, kraakt, en kermt as tie volle kracht vaart. De meester zegt het is een opgekalefaterd ouwe doodkist Jan. Ze hebbe wel een stale brug en een zware stale bok op dat gammele houte bootje late zette. Maar het blijft een ouwe doodkist compadre, en dan de motor die is ook te zwaar voor dat ouwe houte  casto, 300 Pk is veel te veel Jan. Der kompt geheid een keer dat de Junita as een rijpe banaan uit mekaar pleurt , as tie weer is vol an gaat vare. Of datte ze in zwaar weer terecht komme,  dus volleges mijn zit Junita daar niet voor niks op der bankie te wachte.

 

                                               En dat is dan Junita Tavaz amigos.

 

 

En dat is Jan zijn vriend Manuel Conzalez amigos, die zit de nette van de El Colorado waar die op vaart te boete. Manuel is pas met vakantie naar Galilèa geweest, toen ik hem begroet had, vroeg Jan logischerwijs hoe hij en zijn vrouwtje Octavia het in Galiléa gehad hadde. Het was daar erg mooi Jan zee die, en dan te wete dat onze lieve heer daar, met zijn discipelen rond gelope heb. Maar het was ter wel erg duur hoor hombre, we stonge bij het loket van de pont. Voor een tochie van een half uur over vare, te wachte. Voor ons stong een man an het loket, en die vroeg wat twee kaartjes koste. 5000 Chekkels zee die vent nou dat kwam neer op omgerekend 50 euro voor een overtochie van een half uurtje vare amigos. Ho ho zee die man tege die vent  dat is knap duur, voor een hallef uurtje vare man. Dat ken nou wel weze zee die vent maar je mot niet vergete dat jezus hier nog over het water heb gelope. Ja ja riep die man witheet van woede dat begrijp ik maar al te goed met die prijze die jullie hier rekene!!!

 

Hier bove legt de Anika van de ouwe  Guan Rodricez  amigos. De boot waar mee we dat reissie langs de spaanse oostkust, en een stukkie portugal mee gemaakt hebbe. Jan was op die reis de stuurman van de ouwe Guan . Jan preis ze,n eige niet gauw amigos. Maar het is Jan toch maar na al die jare wonderwel gelukt om de Anika op haar bestemminge te brenge. Alleen het binne brenge van de Anika in die have van Figuera da Vos was een bloedlinke onderneming. Door die knoerte van brekers ging het bekans fout. Wis Jan veel dat je die Have met op gaand tij binne mos vare. Maar waar is waar Jan had eerst in het daarvoor bestemde boek motte kijke. Maar we zijn der gelukkeg goed van afgekomme, al doene Jan zijn tene nog pijn van het kromtrekke van  toen. We hebbe het registratie nummer van de Anika al verwijderd, om dat ze nou as plezierboot is ingeschreve.Daarna mot de bok van het pelagus vistuig der af gebrand worde, wat veel gewicht scheelt. En na de verbouwing van binne gaat de ouwe Guan met toeriste de zee op om met het hengeltje te gaan visse. De toeriste dan hé amigos want het stikt hier voor de kust van de vis. Om dat ze hier kilometers lang, allemaal betonne pale in zee hebbe gezet. Zo doende ken der geen visserschepie meer een vissie vange, want dan verspele ze geheid der nette. De ouwe Guan heb Jan gevraagd of tie de bar, broodjes en het andere vreet gebeure an boord wil verzorrege. Nou daar kon Jan geen nee tege zegge amigos dus wor Jan, kroegbaas en vreetbaas tegelijk.

En hier legt dan de spiksplinter nieuwe Pastor Ferrar van de jonge zoon,en teves naamgenoot van Guan Rodricez. Het een mooi strak stale schip geschikt voor de beugvisserij.  En as de meester in maart weer hier heen kompt gane we same  een reissie met de jonge Guan mee.

 

En is onze nieuwe rondvaartboot met een catamaran bouw amigos. De bojem  tusse de twee drijvers is helemaal van van 8 cm dik glas. Dan kenne de toeriste mooi op de bojum van de zee naar de kleurege visse kijke, die daar zwemme.

 

DE processie ter ere van Maria op drie koninge amigos, Helaas kenne jullie het niet zien maar die gaste liepe op der blote pote. Wat zelle die een entje vuil  asse die gaste thuis komme.

En der achteran komt de achterban amigos, met de vlam in de pijp zo as Henk Wijngaard dat vroeger zo mooi zong, zou ik maar zegge. Maar ondanks dat vin Jan het harstikke mooi al die gekleurde kostuums die de dorpelingen an der lijf hebbe hange. Vooral die donkerblauwe kleure van die op beule lijkende gaste op de foto hier bove hebbe vin Jan erg mooi.

Zo amigos Jan heb na zo een hele dag bezig geweest te zijn, de goggum maar weer is op zijn vaste plekkie geparrekeerd. Meneer pastoor was helaas afwezig want tie man ken zo lekker vertelle amigos. Soms is het om je te bescheure waar die man het allemaal vandaan haalt, daar begrijp Jan niks van.Toen ik binne kwam zag Jan de kapelaan al an de bar hange. 'Zo Jan is je reis voor vandaag gedaan? 'vroeg tie'. Ik zag je van van morrege in je scheurijzer de weg naar Denia op voorbij reije.' Ja ja dat ken wel kloppe kapelaan zee Jan ik mos daar een ouwe kennis bezoeke waar ik een tijdje al niet geweest was. Is alles goed in de pastorie of had meneer pastoor weer der is nukke.  'Nou nee Jan maar hij had van morgen wel ruzie met de burgemeester, en je weet het hè die twee kennen elkaar wel schieten. Nou dat ging zo Jan van morgen deed meneer pastoor de deur van onze kerk open, en vond daar tot zijn grote schrik een dode ezel. Hij wist even niet goed wat te doen maar hij belde dan toch maar de burgemeester. En deed hem met zuurzoete stem het verzoek of die het dode dier wilde laten weghalen. 'Los uw problemen zelf maar op' brulde de burgemeester door de telefoon. Om zo meneer pastoor nogmaals te laten blijken dat hij  een gloeiende hekel aan hem had.

Per slot van rekening is het toch uw taak de doden te begraven' brulde de burgemeester er achter aan.' Dat is heel juist wat u daar zegt meneer de burgemeester, zei meneer pastoor daarom bel ik u juist op. Want volgens het laatste sacrament moet ik namelijk eerst de familie raadplegen!

'Nou Jan toen was het wel even stil, maar daarna begon de burgervader zo godslasterlijk te vloeken. Dat meneer pastoor van schrik de hoorn op de telefoon gooide.' Ja kapelaan zee ik het lijkt wel een verhaal van don Camillo en  de   communistische burgemeester van dat dorpje in Italië. Jan heb toen hij nog vaarde veel boeke van Don Camillo   geleze. In iedere boord zatte der wel een paar. En neem nou nog een miqueltje op je gezondheid van mijn kapelaan?

 

 

En hier de zonsondergang met op de achtergrond de Penon de Ifach, tijdens het proefdraaie  met de Anika amigos.