De nieuwe hobby van Jan!!

 

Buenas noches amigos Jan was verleje week effe bij señor Guanez Gamaz dat is me nieuwe buurman die net drie maande naast jan woont, op bezoek. En die had allemaal van die leuke zelf gemaakte scheepies staan. Nou stonge er bij de meester in zijn huisje, in de hal ook twee van die kleine scheepies die Jan erg mooi von. En die bleke ook door señor Gamaz gemaak te weze.

 

Hier is de eerste beginfase en zo as jullie kenne zien benne dat behoorlijk veel kleine pieterige onderdeeltjes amigos! 

                                              Fase 2 amigos.

 

             Fase 3 amigos.

 

              

         En fase 4 en 5

 

 

Dus is Jan nou ook begonne met het make van zo,n kleine scheepie. Een botter in dat geval en dat valt om de donder niet mee amigos, Jan krijg de droedels van al die kleine onder deeltjes. Je mot die flinter dunne huidplankies eerst een nachie in een emmertje water zette. En dan mot je ze voorzichtig om de spante van het scheepie buige. Daarna spijker je ze met van die kleine rot spijkertjes die je haast niet in je vingers ken houwe vast. En zo ga je voorzichtig spijkerend en wrijvend naar het boegje van het scheepie toe. Maar Jan is bij twee van die dunne rot plankies de mist in gegaan. Waarschijnlijk heb Jan niet goed over de plankies gewreve. Met het gevolg dat ter nou een kleine uitstulping an bakboordbaug in zitte.

Nou jullie kenne het zo goed zien hé? bove de bruine balletjes zit die elendige rot oneffenheid. Jan durf niet verder te schure want dan gaat tie der geheid doorheen amigos. Dus laat Jan de boel, de boel maar, en gaat tie vrolek verder met het scheepie af te bouwe. Kompleet met die leleke bult op ter neus. As Jan wat verder is zet tie weer een foto,tje in ze,n vollegende verhaal om te zien hoe ver Jan gevorderd is.

 An stuurboord ziet me bottertje der gelikt uit amigos, het vooronder is klaar. En het visbunnetje schiet ook al op dus nog effe  dan ken Jan dat ter ook inzette.

Hier in de Calle Puchal met de ouwe visserhuisies. Daar  woont Jan al 46 jaar met zijn Ciquita amigos.  Vroeger bestong Calpe  alleen uit de ommuurde ouwe stad. En der was maar één lange straat die nou de Avenida Gabriel Miró heet,en die loopt helemaal naar de zee toe. In het hele begin was Calpe een klein vissersdorpje, en de vissersbote verschole zich an de voet van de Peñon de Ifach. Tot der een have was gebouwd, en vanaf die tijd konne de vissers veilig in de nieuwe have anlegge.  En as je bij onze  kerk van meneer pastoor staat ken je zelf bedenke, hoe die smalle, straatjes der lang geleje uitzagge.  De ouwe huisjes zijn nog steeds bewoond, en ze zijn erg ruim als je kijkt hoe klein ze der an de voorkant uit zien amigos. Ze benne dan ook gemaak om de zon buite te houwe, dus benne ze erg donker van binne. Maar de meeste hebbe wel een dakterras, met een goed uitzicht op zee hoor. Hier in de ouwe binnenstad hebbe we alles nog om de hoek amigos, zo as de bakker,en veel andere winkels.     Jan gaat nou op weg met zijn goggum naar het huis van de meester. Om de wc door te trekke niet om dat de meester der een bolus in heb late legge hoor, ha ha ha. En natuurlijk gelijk effe  kijke of alles daar nog in orde is. Jan zal dan op weg naar het huis van de meester. Vanaf de Calle Puchal waar Jan zijn huisje staat,een kleine rondleiding langs een paar mooie plekkies van ons dorp geve.  

 

En hier is jan op de"Plaza de la Villa" het ouwe stadsplein angekomme. Het plein legt voor de kerk op het hoogste punt van ons dorp amigos. Ze hebbe de kinderhoofies opnieuw gelegd. En de ijzere Casteliaanse straatlantaarns hebbe ook een beurt gehad. De smalle straatjes komme allemaal op het plein uit. En zijn errug gezellug met veel kroege en zo.   

Hier hebbe we de muur schilderingen bij de ingang van de Calle Santisimo Cristo, amigos. Jan is nou op weg naar de binnenstad van Calpe. De stads woninge zijn daar gerenoveerd of opnieuw opgebouwd. En  de ouwe steil is gelukkeg bewaard gebleve. Zo as de linker woning die as vanouds mooi geel geverfd is. En op heel veel van de pleintjes benne  bome  geplant. De nieuwe geplante bome benne bittere seville marmalade sinasappels. Nou dat heb jan gewete amigos toen de vruchte van die bomen verleje jaar voor de eerste keer rijp wase. Heb Jan der een zooitje van gepluk, en thuis gekomme heb Jan der gauw één gepelt. Maar toen Jan een partje in zijn mond dauwde smaakte dat zo bitter as gal getver de getver. Jan heb de hele avond die gore bittere smaak in ze,n bakkes gehad. Zelefs na vijftien miqueltjes was het nog niet helemaal verdwene.  

En hier is Jan dan met zijn goggum an de bovekant van de Avenida Gabriél Miró angekomme amigos. Me goggum mot ter flink an trekke die steile straat op, vooral met het laatste stuk heb tie 

het er erg zwaar mee. In de verte zien jullie de zee legge zo amigos nou  gane we weer verder op weg naar de mart. 

 

En hier is Jan dan op de mark angekomme amigos met zijn groente en fruitstalletjes. Deze markt is 1 km lang en word gehouwe in de  Avenida del Norte. Hier verkoopt men alles wat maar in een boodschappentas gestouwd kan worde. Een ding wat Jan hier op de mark altijd op valt is dat de producten heerlijk vers en van uitstekende kwaliteit zijn. Wat niet lokaal gemaak wordt, komt dan uit  de omgeving van Murcia, Dat een hoofdbron is voor verse groente en fruit.  

 

Hier verkope ze alle apparatuur voor het make paella,s amigos ,ook panne van allerlei grootte. Speciale ringe voor gas en gasleidinge en andere dinge. Ciquita maakt der paellas altijd in een stapel stene, dan benne ze het lekkerst zegt ze en wat jan betreft heb ze gelijk amigos.  

  

En hier is jan in de LaCanuta de Altha angekomme amigos .Op weg naar de casa Alie, het huis van de meester. We rijde nou nog  op een recht stuk omdat we nog bove an de berg zijn. Maar dat zal gauw verandere, Jan gaat tot an de Canuta Baja daar is de achterkant van Casa Alie. Want as Jan naar de voorkant zou rijde is de terug weg zo  verdomde stijl dat me goggum het op het laast verdomd nog langer der tege op te klimme. En as ter geen hulp is om Jan effe naar bove te trekke dan is Jan de peneut.

Hier gaat het gedonder al beginne amigos jan hoef zijn poot nou alleen nog maar op de rem te houwe. Want anders krijg je een rot gang op die helling dat wil je niet wete. As je niet bij remt trekt tie hem dwars door het motorretje heen. We zakke nou de Mayora Bartaz af en jullie kenne zien hoe steil et hier  is.

Zo amigos we rijde nou op de Canuta de Ifach even een stukie vlakke weg. An het einde rechs gane we eerst een kleine steile dijk de Canuta torrez op. En dan gane we de eige Canuta torres steil rij, jend weer af. Zo de Canuta Baja op naar de achterkant van het huis van de meester.

Nou amigos zo as jullie kenne zien heb Jan niks te veel gezegt. As ter nou een Duitser met zo,n grote dikke mercedes de hoek daar links beneje door kompt scheure, is het geheid raak.En dat zel niet de eerste keer weze, o nee der is op die hoek al meiig ongeluk gebeurd. Zo dalijk gaat jan hier beneje naar rechs  dan ken die zo de parkeerplaas achter Casa Alie op draaie.

Nou daar stane we dan amigos nu Jan gaat effe de wc doortrekke, en de bovenste krat bier vervange. Want die had Jan de leste keer toen tie de leste plekke achter de Casa effe af most witte leeg gezope. Nou ja één flessie was ter nog over in het bovenste krat. Nou zou de meester daar niks over zegge hoor, we zijn tenslotte al zo,n vijftig jare vriende voor het leve. Maar Jan vin het wel zo netjes ook je vriend fatsoenlijk te behandele.

Zo amigos Jan is nou van af Casa Alie langs de have op weg naar de El carro om een miqueltje te gaan drinke. Dat breekt de roete voor tie in de El lobo is.

Zo as jullie kenne zien is het hier in november ook geen terasse weer amigos. Het is nou zo,n 14 graje en in het zonnetje zo,n 9, maar het is droog,wat we van de leste tijd niet kenne zegge. De rioole bennen hier niet zo best, want verleje week hadde we thuis bijna een overstroming.Het water donderde naar beneje het dee me denke toen we in de zestiger jare met de Aprdite in Batavia lagge. Toen plensde het ook daar zo hard Ciquita en inéne hoorde Jan  een hard slurpend geluid in ons schijthuis op komme. En het water uit de riool kwam met meloete en al naar bove borrele. Het begon zo wat met meloete en al over de rand van ons schijthuis te borrele amigos. Vol afgrijze stong Ciquita naar die vieze op stront lijkende smeurie te kijke. Ik rende weg en pakte gauw twee dweile die voor de keuke deur lagg. En propte die in het gat in ons schijthuis. De glibberigge smeurie liep door Jan,s  vingers heen getver, de getver ,en dan die meur amigos! Jan en ze,n vrouw ginge bekans over der nek uhhhhh, maar jan had wel de over stroming gestop. We mosse ter niet an denke as die rotzooi in ons huisje gestroomd was amigos. Wat met veel van onze bure wel gebeurde.

Zie zo amigos Jan is weer op ze,n ouwe stek aangeland de El Lobo genaamd. Toen Jan binne kwam zat daar Carcia Ruiz op een kruk an de bar. 'Buenas tardes Jan groete die neem een miqueltje van me hombre zee die tege Jan, want wat ik me daar vanochtend meemaakte!  Wat maakte je dan mee amigo?’ vroeg jan an Carcia. 'Nou Jan ik kwam vanmorrege thuis om dat we met de Cruz Maria moterpech krege. De moter ging in ene op drie pote lope dus mosse we terug op Calpe an. Toen ik ons huis binne kwam was Octavia mijn vrouwtje bezig met de kindere naar school te hellepe. Na haar gedag gezegd te hebbe ging ze gelijk van wal.’ Ken je mijn vertelle Carcia wat het volgende te betekene heb, vuile smeerlap dat je der ben? ’ Vroeg ze me met vlammende oge an kijkend.’ Wat is er dan an de hand Octavia mijn schat’ ?vroeg ik aan der. Wel Don Juan zee ze drie dage geleje werd ter gebeld en stong Tonio Perez voor de deur. Buenos dias Octavia zee die mag ik je iets vrage?’

Natuurlijk Tonio zee ik’ ‘heb jij een vrouwelijk geslachtorgaan’ vroeg tie. ‘Ik schrok me rot Carcia en van schrik sloeg ik de deur voor zijn neus dicht. De vollegende dag stong Tonio weer voor de deur Carcia ’ mijn liefde, en weer vroeg tie.

’ Heb jij een vrouwelijk geslachtsorgaan Octavia?, en weer heb ik de deur voor Tonio,s neus dicht gegooid. Tot nu vanmorge voor jij binnestapte toen stong Tonio der weer. Met de vraag heb jij een vrouwelijk geslacht Octavia. Ja dat heb ik Tonio zee ik tege hem maar wat bedoel je der nou eigelijk mee, viespeuk dat je der ben. En wat denk je dat tie zei Carcia, nou?? En om dat ik niks terug zei Jan begon ze tege me te schreeuwe. Dan zal ik het je vertelle Carciaaa! vuile viezerik dat je der ben!  Wil je dan aan Carcia vragen of hij dan die van jou wil gebruiken? en niet die van Conchita mijn vrouw. Nou Jan de rest zal ik je maar bespare, maar dat ik der uitleg is een ding wat zeker is,’ Och Carcia amigo zee jan misschien draait ze op de duur wel bij . Neem nog een lekkere glas bier van Jan daar knap je van op. En vergeet niet hij die zijn biertje mist niet hoeft  te vreze dat tie in zijn broek pist. Ja ja amigos             Jan T

 

 

Counter