Een reis naar de voormalige Sowjet Unie

In de zestiger jaren maakte ik op de APRODITE een Griek, die was omgebouwd tot motorschip. Een reisje met mijn stutten van Helsinkie naar NOWOROSSIISK in de Zwarte zee van de voormalige SOWJET UNIE. Daar mochten we niet naar binnen van die Russen voor dat de gehele naam  weer op ons schip geschilderd was. Er stond namelijk APRO aan de stuurboordbak kant, omdat het de dekploeg nog niet klaar was de naam APRODITE in zijn geheel te schilderen. Het was wel een bijzonder reisje naar dat gat dat wel. Na twee dagen voor anker gelegen te hebben mochten we eindelijk onder escorte van een destroyer NOWOROSSIISK binnen varen. Toen we aan de kade afgemeerd lagen werd de hele boot door de Russen ondersteboven gehaald. Panorama,s Reveu,s, De Spiegel, en de Lach werden in beslag genomen. Je mocht wel de wal op maar je werd overal in de gaten gehouden. We kregen een vaste reisleidster die vlekkeloos Nederlands sprak met ons mee de wal op. Ze liet ons alle mooie plekjes in de omgeving zien, behalve wat de mannen het liefst wilden zien. De andere morgen was er markt in het dorp, en daar gingen Cor onze ouwe en ik, Kees Bloemkool met nog een paar bemanningleden van armoe maar naar toe. Toen we op die Markt aan kwamen zagen we talloze kraampjes waarop Augurken,Vijgen, Trossendruiven vol met Wespen die op de zoete geur van die druiven afkwamen. Stapels Kersen, geiten en schapenkazen dat alles lag achteloos uitgestald, op schragen en ook zo maar op de vuile modderige grond. Aan het einde van de markt zat een dikke jonge vrouw, onder soort Baldakijn van vuilwit gerafeld tentdoek. Haar benen waren gespreid, en haar kolossale knieŽn hoog opgetrokken.Met haar dikke kwabbige dijen ontbloot. Voor haar stond een vuurpot waar kleine kooltjes fel in lagen te gloeien. Daar overheen stond een vierkante ijzeren bak op vier korte pootjes. Ernaast lag een berg vochtig deeg met een smoezelige doek toegedekt. De vrouw rukte met haar groezelige handen een stuk van het deeg.  Kletste het met een dof geluid op haar dij, en gooide het daarna de lucht in. Ving het handig weer op, en sloeg het deeg met de andere kant nogmaals op haar kolossale dij. Dan draaide ze het deeg weer om, en herhaalde zo de behandeling meerdere keren. Door deze behandeling was de homp deeg in een soort Pannenkoek veranderd. Die ze dan met een zwierige boog in de  gietijzeren bak voor haar gooide. Waarop de pannenkoek met een sissend geluid gebakken werd. Na enige tijd viste ze de vuil witte gore plak met een snelle beweging uit de pan. En overhandigde hem aan een wachtende klant ,die er even goor als de pannenkoek uitzag. En die begon de pannenkoek met wat groezelige schapenkaas. Met op en neer bewegende adamsappel op te eten, Getver de getver!. En het geldstuk wat de man haar voor de pannenkoek gaf. Liet ze  met een brede glimlach op haar lachende mandarijnen gezicht. Tussen haar kolossale op meloenen lijkende borsten vallen.     Leen B