'Gerrrit Zwaargeschapen'

We kwamen uit Kristinahamn met de Tempo- D, en verdaagden in slecht weer in de Oostzee. Nou was de Kombuis tegelijkertijd ook de  mess op dat scheepje. En die kon je bereiken via de voorkant van de achter opbouw de ingang voor de bemanning dus. De ouwe kwam met zijn vrouw door een andere deur binnen in hun koninklijke vertrekken. Waar wij als gewone bemanning niet mochten komen, zij verlieten het schip namelijk via het stuurhuis.  Onze bemanning bestond uit Kapt Hoeksema, stuurman Cor Bal, Kees Bloemkool en Gerrit Zwaargeschapen als matroos. En deze jongen was de enigste Meester, er stond een tweehonderd Pk Brons tweetakt in het scheepje. Terwijl we met windkracht zeven in de wind lagen te boxen. Zaten Kees, Gerrit en ik in de kombuis ons maal door Jantje de vrouw van onze Kapt bereid te eten. Op een zeker moment klom de Tempo in rap tempo met zijn boeg omhoog. En hoorden we een zware klap aan de voorkant van de opbouw zo dat de pannen en borden stonden te trillen. Kees Bloemkool stond op, en ging naar de deur om te kijken wat er aan de hand was. Maar hoe hij ook duwde, en ook toen Gerrit hem kwam helpen de deur wilde niet open. Het lijkt wel of de hele deklast tegen die deur gepleurd is zegt Kees tegen ons. Er zit geen beweging in die kolere deur meester.Even later kwam de ouwe beneden, en zei er zijn een paar pakken hout verschoven mannen. Dat is de reden dat de  deur geblokkeerd is. Dus moeten jullie voorlopig door de kombuisdeur de salon door naar buiten en naar binnen. Dus Kees en Gerrit staan op om door de deur naar de salon heen naar boven te gaan. Maar toen sprong Jantje de vrouw van de ouwe voor de deur, en zei eerst jullie smerige schoenen uit. Voor je door mijn salon gaat stappen met die vieze dingen aan je poten. Nou dat pikten de beide heren niet wat ze verdomme wel niet dacht met die pokke verbeelding. De vuile sikreet dat ze daar was, Maar jantje was onverbiddelijk geen schoenen uit dan niet door haar schone salon. En zo waren ze nog even aan bekvechten. Even werd het stil en toen hoorde ik de doordringende kreet van Jantje, die door het hele achterschip klonk. Jantje kwam met paniek in haar ogen de kombuis in gestrompeld. Haar mond ging open en dicht maar er kwam geen geluid uit. Ook niet nadat ik een paar maal gevraagd had wat er gebeurd was.  Kees en Gerrit waren met luid gestommel naar boven gerend Toen ik even later  op de brug kwam hoorde ik van Cor wat er gebeurd was. Op een zeker moment had Gerrit uit balorigheid zijn broek laten zakken. En had Jantje zijn enorme klok en hamerspel getoond, waarna Jantje helemaal van streek was. En beide heren waren met hun schoenen aan, door haar schone salon naar boven gevlogen. Nou konden wij Jantje wel begrijpen want de hoertjes in diverse havensteden die met Gerrit waren mee gegaan. Maakten dat ze weg kwamen als ze daarna zagen Gerrit zagen verschijnen op zoek naar een wip. Dus wat ik maar zeggen wil zo'n deklast hout was altijd listig.

                                                                                                   Leen B